Neemt U mij niet kwalijk. Was dat uw been? Ik wist niet dat we een tunnel in reden.
Ik dacht dat dit compartiment leeg was.
Sorry hoor. Ik hoop dat U zich niet bezeerd heeft.
Afgrijselijke kerel in die andere coupé, rookte een smerige sigaar.
Ik moest wel naar deze coupé. U rookt toch niet hoop ik?
-Nee. -God zij dank.
Na afgelopen avond kan mijn hoofd dat niet meer aan. Weet U....
Kaartjes alstublieft.
Dank U mevrouw.
Ik ben bang dat U in de verkeerde coupé zit mijnheer.
-Dit is een eerste klas coupé, nietwaar? -Zeker.
-Dan zit ik goed. -Uw kaartje is derde klas.
Wat is dit voor een spoorlijn, derde klas kaartjes voor de prijs van eerste klas?
Het spijt mij, mijnheer.
Dat kost U £5.04 extra.
-Heeft U kleingeld voor £5? -Zeker, mijnheer.
Laat maar, want ik heb dat niet.
Dit is alles wat ik heb.
Neemt de NS genoegen met £5 en 2 1/2 penny?
Nee, ik denk eigenlijk ook van niet.
Ik durf het eigenlijk niet te vragen mevrouw, maar heeft U wat kleingeld?
Ik ben bang dat ik....
Ja, kijk eens. Daarmee kan het. Die postzegel.
Dank U vriendelijk.
Alstublieft, £5 en 2 1/2 penny en een postzegel van 1 1/2 penny. £5.04.
Wettig betaalmiddel, maat.
Schrijf aan je moeder.
Wat een vent.
Mr. Aysgarth, mag ik?
Wilt U een stap naar voren maken, Mrs. Fitzpatrick? Dank U.
Mr. Aysgarth, alstublieft.
Zou ik iets meer van een glimlach op Uw gezicht mogen zien?
Niet zo vroeg in de morgen.
-Daar is ie. Morgen, Johnnie. -Hoe gaat het?
-We hebben overal naar je gezocht. -Overal.
Excuseert U mij. Als het even mogelijk is graag.
Natuurlijk. Sorry hoor. Tot straks, Johnnie. Tot straks.
-Kom, Alice, Jessie. -Dank U vriendelijk.
Zijn ze niet op hun best vanmorgen? Nu dan.
Héél goed zo.
En nu nog een klein beetje lachen graag. U weet wel..
Ik kan het nauwelijks geloven. Het kan niet hetzelfde meisje zijn.
Hoe heet ze.? Ken je haar?
Ja, maar houd je in, Johnnie. Je hebt al genoeg om handen vandaag.
Trouwens, ze is helemaal jouw type niet.
Om eerlijk te zijn ben ik uitgekeken op die zogenaamde types van mij.
-Stel mij aan haar voor, wil je? -Geen denken aan.
Zij is een zeer zorgvuldig opgevoede jongedame.
Als jij het niet doet, zal ik het zelf wel doen.
Vooruit, zij gaan al.
-Lina, mogen we binnen komen? -Sorry. Ik zag jullie niet.
-Hoe maak je het? -Uitstekend.
Mag ik je aan Mr. Aysgarth voorstellen?
-Hoe maakt U het? -Hoe maakt U het?
We kwamen voorbij en zagen je in het raam.
-Johnnie stond erop je te ontmoeten. -Hoezo?
Men zegt dat een echte leuke vent in deze streek een uitzondering is.
-Is Johnnie niet verschrikkelijk? -Hij is te fantastisch voor woorden.
Nietwaar, Johnnie?
-Moet U niet opschieten? -Opschieten waarvoor?
U wilt toch niet te laat in de kerk zijn?
-Kwamen jullie allemaal om met mij naar de kerk te gaan? -Nee, maar....
-Als U mee wilt.... -Natuurlijk willen we dat U meegaat.
Erg aardig van jullie. Ik denk dat ik meega.
Goed. En doe dat leuke hoedje op dat U laatst in de trein droeg.
Doe ik. Excuseer mij. Ik ben zo weer beneden.
We kunnen beter gaan zitten, dames.
-Waar ga je naar toe? -Naar de kerk, moeder.
-Maar ik dacht-- -Ik ben van gedachten veranderd.
-Zal ik met je meegaan? -Ik ga met de Barhams mee.
-Ik dacht dat je hen niet mocht. -Ik kan ze niet uitstaan.
Nou zeg, daar snap ik niets van.
-U gaat toch niet echt naar de kerk? -Wel degelijk.
-Nee, U gaat even met mij wandelen. -Belachelijk.
Laat mij maar een munt opgooien. Kruis je gaat, munt je gaat niet.
Moeder.
Wat dacht U dat ik met je wilde doen, U vermoorden?
Allen een moordpoging kan zo'n sterk verweer rechtvaardigen.
-Kijk eens. -Laat me gaan.
Ik geloof dat ik het ga begrijpen. U dacht dat ik U wilde kussen.
-En wilde U dat? -Natuurlijk niet.
Ik probeerde alleen met mijn handen Uw haar goed te doen.
-Wat mankeert er aan mijn haar? -Blij dat U dit vraagt.
Het zou erg ongepast zijn als ik het onderwerp zou aansnijden.
-Meent U dat? -Natuurlijk meen ik het.
Ik mag er plattelands uit zien, maar echt, mannen zoals U daar snap ik niets van.
U geeft me altijd het gevoel alsof U mij uitlacht.
Nee, erewoord.
Maar Uw haar zit volkomen verkeerd.
Het heeft zulke prachtige mogelijkheden dat ik er enthousiast over werd.
Voor even werd ik een hartstochtelijke kapper.
-Wat is er fout mee? -Ik laat het U zien.
Wel....
-Niet doen. -Waarom niet?
Omdat Uw ucipital mapilary absoluut prachtig is.
Wat is een ucipital mapilary?
-Dat. -U hoeft het niet aan te raken.
Eens zien.
Dat is prima.
Ik moet wel een bezienswaardigheid zijn in vergelijking met de vrouwen...
waar U samen mee op de foto staat.
Wat vindt U van mij vergeleken met Uw paard?
Met een paardenbit tussen Uw tanden, zou ik U absoluut aan kunnen.
Stel dat U dacht mij onder controle te hebben...
en ik draai me ineens om, en kus U?
Volgens mij heeft U genoeg aan mijn haar gefriemeld.
U ziet er niet geweldig uit zo.
U ziet er uit als een aap, met een spiegel voor zich.
Hoe noemt Uw familie U? Apesnoet?
Ik vind toch dat het op mijn manier het beste was.
Ik moet nu gaan, anders ben ik te laat voor de lunch.
Als mijn vader me te laat en zo mooi terugziet, krijgt hij een hartaanval.
-Doe geen moeite weer terug te komen. -Ik ben om 15:00 weer hier.
-Nee, echt, ik kan niet meer naar buiten. -Jawel, dat kunt U wel.
Nee, echt, ik moet met moeder een aantal dingen doen.
-Leugenaarster. -Echt.
Vergeet niet: 15:00.
Lina trouwt nooit. Ze is niet het trouwen-type.
Ze hoeft zich geen drukte te maken.
Er is genoeg om haar voor een onbezorgd leven verder.
Misschien heb je gelijk, liefste. Ik ben bang dat ze een oude vrijster wordt.
Wat mankeert daar aan? Oude vrijsters moeten er ook zijn.
Niet elke vrouw is hetzelfde. Lina is intelligent en heeft een pracht karakter.
Kom, ik heb honger.
Sorry dat ik wat laat ben.
Mag ik een stukje goed doorbakken, alsjeblieft, Burton?
Zeker, mevrouw.
Wat hield je zolang bezig bij de kerk, liefje?
Ik ben niet naar de kerk geweest. Ik heb gewandeld. Dank je, Burton.
-Met een man. -Een man?
Ja. Hij heet John Aysgarth.
-John Aysgarth? -Is de zoon van Tom Aysgarth?
Hoe ben je die tegengekomen?
Jammer dat het zo'n wildebras is. Jammer voor Tom.
Wat is dit, horseradish? Wist niet dat er nu horseradish was.
-Het is toch niet uit een pot, wel? -Natuurlijk niet, liefste
Het is echte. Ik kan het verschil direct merken.
Spul uit een pot is vreselijk. Smaakt nooit als vers.
Nooit, liefste.
Waarom vind U John Aysgarth een wildebras, Vader?
Is hij niet uit een club gegooid omdat hij vals speelde bij het kaarten?
Weet ik niet, heb ik hem niet gevraagd.
Iets erg vervelends in ieder geval.
-Wat voert hij hier uit? -Logeert bij Penshaze.
Lord Middleham wilde hem niet hebben...
als hij wegens vals spelen uit een club gegooid is.
Misschien was het niet bij het kaarten. Misschien om een vrouw.
Hij was toch correspondent of zoiets, geloof ik...
of had eigenlijk correspondent moeten zijn.
U kunt niet van mij verwachten elk detail van iedereen te onthouden.
Hoe dan ook, ik zie hem vanmiddag weer. Hij komt om 15:00 weer langs.
U wordt aan de telefoon gevraagd, mevrouw.
Hallo?
Hallo, Johnnie.
U kunt niet?
Natuurlijk, ik begrijp het.
Dank U voor het bellen.
Ik zou graag willen, de volgende keer als U langs komt
Hallo?
Is Mr. John Aysgarth er, alstublieft?
Is hij er niet?
Ik dacht misschien....
Verwacht U hem voor het Hunt Bal?
Ik ben.... maakt niet uit. Ik bel nog wel eens.
-Niets, Miss McLaidlaw. -Bent U er zeker van?
-Absoluut. -Ik wil niet lastig doen maar...
zou het niet per ongeluk in iemands andere brievenbus kunnen liggen?
Sorry, maar dan zou het zeker teruggebracht zijn geworden.
Dank U.
Regent 0021, alstublieft.
Niet opgenomen?
Dank U.
-Lina. -Hallo, Moeder.
Het is 19:00.
Doe je je nieuwe jurk niet aan?
Nee, Moeder. Ik ben er niet voor in de stemming.
-Wat is er aan de hand, liefje? -Barstende hoofdpijn.
Ik ga niet naar het bal.
Ga je niet? Bedoel je.... Wat zal vader wel zeggen?
Misschien een aspirientje....
-Je hebt toch geen koorts, wel? -Dat weet ik niet.
Binnen.
-Waar is je aspirine? Ik haal het wel. -In mijn bureau kast.
-Telegram voor U, mevrouw. -Dank je.
-Hier is je aspirine, liefje. -Waarvoor?
-Je hoofdpijn. -Die is weg.
-Zeg Vader dat ik zo beneden ben. -Echt, ik kan je niet volgen.
He, Lina.
-Ja, Reggie? -We zouden toch dansen?
-Oh ja, natuurlijk. Sorry Reggie. -OK.
Zeg eens, Generaal, danst Lina daar niet met Wetherby?
-Jazeker. -Allemachtig, ik herkende haar eerst niet.
Ik ken haar zelf eigenlijk ook niet goed.
Iemand voor U aan de deur.
Neemt U mij niet kwalijk, mijnheer.
Er is iemand aan de voordeur die zegt dat hij op het bal is uitgenodigd.
Hij heeft geen kaartje, mijnheer. Hij heet Aysgarth.
Aysgarth? Moet een vergissing zijn.
Generaal McLaidlaw? Ik ben John Aysgarth.
Volgens mij heb ik U niet uitgenodigd tot dit bal.
Hoe vervelend. Ik dacht van wel.
Anders had ik nooit helemaal vanuit Londen hier naar toe gekomen.
Ik weet niet wat te zeggen.
Ik zou iets zeggen om deze man uit deze nare toestand te redden.
-Hallo, Johnnie. -Hallo, Lina.
-Hallo, Johnnie. -We vroegen ons al af of je wel kwam.
Sorry dat ik te laat ben. Wij zouden toch dansen dacht ik?
-Hallo, apesnoet. -Hallo.
Maar dat kunnen we niet doen. Waar gaan we naar toe?
-Welke is jouw auto? -Dit is belachelijk.
-Daar. -Goed. Kom mee.
Doe het raam dicht voor je kou vat.
Ben je ooit eerder in een auto gekust?
-Johnnie. -Johnnie wat?
Drijf niet de spot met me. Ik ben daar niet goed in.
-Ik kan niet flirten. -Ik maak geen grapje. Serieus.
-Ben jij ooit in een auto gekust? -Nooit.
Zou je wel willen?
Ja.
Jij bent de eerste vrouw die ja zegt als ze ja bedoelt.
-Wat zeggen de anderen dan? -Weet ik veel. Zeker geen ja.
-Maar ze kussen je? -Meestal.
-Waren er.... -Waren er wat, apesnoet?
-Waren er veel? -Ik ben bang van wel. Nogal wat.
Op een nacht toen ik niet kon inslapen, ben ik ze gaan tellen.
Zoals je schaapjes telt die over een hek springen.
Bij 73 ben ik geloof ik in slaap gevallen.
-Ben je altijd zo eerlijk met hen? -Nee, niet echt.
Waarom ben je dat met mij wel, omdat ik anders ben?
Nee, dat is het niet.
Ik ben eerlijk met je omdat ik denk dat dat het beste resultaat geeft.
Ik hoop dat ik niets verkeerd zeg, maar ik ben verliefd op je.
Nee, je hebt niets verkeerd gezegd, apesnoet.
-Waar gaan we heen? -Weet ik niet, ergens.
Ik wordt geloof ik verliefd op jou en dat zint me niets.
Daarom bleef ik een week lang weg.
Ik was bang voor je.
Ik verwachtte niet dat dit zo zou gaan.
Ik ook niet. Ik zag een totaal ander persoon voor me.
-Ik ook. -Ik had een nogal alledaags iets voor ogen.
We zouden elkaar op een tuinfeest ontmoeten. Hij zou 's-avonds weer bellen...
en we zouden samen uitstapjes maken, en dan zouden we....
We zijn bij mijn huis. Wil je stoppen voor een drankje?
Nee.
Ik breng je zo snel mogelijk terug naar dat bal.
Stap uit.
Waarom ben je gestopt?
Weet ik veel.
Kom mee.
-Goede avond, Burton. -Ik zag U de oprit op komen, mevrouw.
We hebben je verder niet nodig. We nemen alleen even een drankje.
-Prima. -Zullen we naar de studeerkamer gaan?
Ga zitten. Ik maak je iets klaar. Dat kun je wel gebruiken denk ik.
Je moet van staal zijn.
-Hoezo? -Hoe kun je nu zo kalm zijn?
Kijk naar mij. Ik beef helemaal.
-Je zou tenminste in zwijm kunnen vallen. -Weet ik. Ik ben er zelf ook verbaasd van.
Ik denk omdat dit de eerste keer van mijn leven is...
dat ik weet wat ik wil.
Maak je mij het hof?
Ik ben bang van wel.
Dit is een prachtig moment.
Wij zijn hier in mijn huis, het huis waar ik geboren ben...
alleen en samen in mijn favoriete kamer.
Vind je deze kamer mooi?
Ja.
Wel, wat doet U hier?
Oude kerel, gaat dit niet wat ver?
-Hij mag mij niet. -Dat weet ik.
Hij vertrouwt mij voor geen stuiver. Nietwaar?
U heeft gelijk. Stop het voor het te laat is. Zeg haar alles wat je ervan denkt.
Dat ik niet deug voor haar, dat ik haar alleen maar ongeluk breng.
Waarschuw haar. Vooruit, man. Het is Uw laatste kans.
Hoor je hem?
Heel duidelijk.
Hij overdrijft absoluut niet, liefste. Alles wat hij zegt is waar.
Ik houd van hem, Vader.
-Zag je hem opspringen? -Ja.
Let op.
Mijnheer, ik vraag Uw dochters hand.
Wat zegt U daar op?
Je hoorde hem duidelijk, nietwaar?
Het maakt niets uit.
Arm apesnoetje.
Hoor je de muziek?
Heel duidelijk.
Laten we dansen, voor ik.... voor we....
Laten we dansen.
Ik was net op weg naar de post.
Kun je bij Marshall's stoppen en meer van deze groene wol mee brengen?
Waar heb ik het gelaten?
Hier is het.
Kijk uit dat het hetzelfde groen is. Bekijk het in daglicht.
Ja, Moeder.
-Kan ik iets voor U doen? -Nee, ik heb niets nodig.
Kom niet te laat voor het avondeten, liefje.
Registratie van Geboorte, Huwelijk en Overlijden
Die koffer moet naar boven.
Hoe bevalt het je, mw. Aysgarth?
Als het je niet bevalt, beklaag je je maar bij Mr. Bailey.
Hij huurde het tijdens onze huwelijksreis. Hij richtte het ook in.
-Maar als het je bevalt-- -Schitterend vind ik. Het is prachtig.
In dat geval, praat je nu met de juiste man.
-Omdat ik Mr. Bailey inhuurde, nietwaar? -Zeker, Mr. Aysgarth, helemaal waar.
Johnnie, je bent een genie.
Mr. Aysgarth, ik moet er nu vandoor.
Wat doen we met de rekening?
Laat die maar op het leuke tafeltje bij de uitgang wil beste man?
Ja, dank U.
En mag ik U beiden het allerbeste toewensen.
-Dank U. -Goedendag, Mr. Bailey.
Ik heb nooit kunnen dromen zo'n prachtig huis te bewonen.
Ben je er zeker van dat je je dit kunt veroorloven?
-Ik ben je naam vergeten. -Ethel, sir.
-Wel, Ethel, heb je thee voor ons? -Zeker, mijnheer.
-Wat vind je van Ethel? -Ze lijkt mij prima.
-Ben je zeker?-- -Laten we naar de tekenkamer gaan.
-Waar zijn we? -het Hunt Bal.
-Waar nog meer? -Venetië.
En?
En Napels, Capri, en Monte Carlo, en Nice.
-En? -Parijs.
Parijs.
-Neemt U mij niet kwalijk. Een telegram, mijnheer. -Dank je, Ethel.
Toch geen slecht nieuws, liefste?
Een oude vriend. Stommerd, hij heeft £1,000 nodig.
-Heb jij toevallig £1,000 over? -Waar heeft hij het voor nodig?
Joost mag het weten. Waarschijnlijk omdat ik het van hem geleend heb.
Heb jij dat geleend? Waarvoor?
Ik ging op huwelijksreis met het mooiste meisje van de wereld...
en wilde dat ze gelukkig was. Was ze gelukkig?
-Had je zelf dan dat geld niet? -Nog geen cent ervan.
Maar ik dacht.... ik had de indruk....
Maak je geen zorgen liefste, en al helemaal vandaag niet.
Ik zal wel op een of andere manier met Henry afrekenen.
Toch begrijp ik het niet.
Ben je bankroet?
Apesnoet, dat ben ik al mijn hele leven.
Waarom heb je me dat niet verteld? Steeds als ik erover begon....
Waarom heb je in vredesnaam dit extravagante huis genomen?
Ik dacht niet dat je in een krotje wilde wonen.
Een meisje zoals jij moet ooit eens tegen veel geld aanlopen.
Wacht eens even, ik begrijp het allemaal niet zo.
Dacht je aan mijn erfenis toen je....
Ik weet niet wat te zeggen.
Wel, liefste.
Is het niet zonde om de beste jaren van ons leven wachtend door te brengen?
Waarom het er nu al niet van nemen?
Johnnie...
Nu begin ik je pas te begrijpen.
Je bent nog een kind.
Ik weet dat je me niet om mijn geld trouwde. Dan had je beter een ander kunnen kiezen.
Maar wat ik inbreng, daarmee kunnen we nooit dit huis betalen. Nooit.
En je vader dan?
Mijn vader kan ik dat absoluut niet vragen. Zelfs mijn moeder niet.
Je zag hoe terughoudend ze was toen we haar op het station ontmoetten.
Hoe dan ook, je wilt toch niet leven op de toelage van je vrouw?
-Natuurlijk niet, liefste. -Wat dan?
Geef antwoord, Johnnie.
Als puntje bij paaltje komt en er geen andere uitweg is...
-denk ik dat ik.... -Wat?
Meer moet lenen. Ik heb de oude Middleham nog niet geprobeerd.
Hij zou toch wel goed moeten zijn voor een maand of twee huishouden.
Volgens mij ben je hartstikke gek.
Trouwen met jou was het verstandigste wat ik ooit deed in mijn leven.
Kom, geef dat maar aan mij.
-Dat is te zwaar voor een meisje als jij. -Dank U, mijnheer.
Maak de tafel even leeg.
Hier, pak aan. Is er ook cake?
-Ja, mijnheer. -Vooruit dan, haal het
Hier, liefste.
Dank je.
Je kunt niet doorgaan met alsmaar lenen.
-Wat kunnen we anders doen? -Je moet aan werk zien te komen.
-Werk? -Ja, werk.
Bedoel je oude kleren aantrekken, en met een schop gaan werken?
Doe niet zo gek.
Wat bedoel je dan?
Ik ben bang dat je een dromer bent. We moeten praktisch zijn.
Ken je de werkloosheids statistieken?
Besef je dat om een loodgieter, of timmerman, of elektricien te zijn....
Liefste, je bent niet bij de tijd.
Je moet eerst een tijdje leerling zijn. En zelfs daarna....
-Liefste. -Er zijn van allerlei banen.
Ik zie het breed. Laten we thee drinken en erover praten.
Ik zou een lijst van banen kunnen maken. Zou leuk kunnen zijn.
Ik pak pen en papier. Excuseer me, liefste.
Die liggen recht achter je.
Hallo?
Hallo, Moeder.
Ja, fantastisch. Een schitterend huis.
Zeg aan vader hoe rot ik me voelde, wilt U?
Is hij? Een ogenblik, dan vertel ik het Johnnie.
Vader stuurt ons een huwelijks geschenk.
Moeder vertelde hem hoe gelukkig ik er uit zag en....
Ik kan je niet uitleggen hoeveel dit voor mij betekent.
-Voor mij ook. -Ja, vader?
-Nou, vraag dan wanneer hij het opstuurt. -Het kan zo aankomen per koerier.
Nodig hem uit voor het avondeten. Misschien wil hij wel een partijtje golf spelen.
Zeg hem dat we juist aan het banen zoeken waren toen hij belde..
-Het kan geen kwaad de oude baas te imponeren.
-Je bent echt onuitstaanbaar.
Hoe kun je nu zo reageren op iets...
waarvoor je je eigenlijk moet schamen?
Wat, vader?
Ja, Johnnie en ik waren juist...
daarover serieus aan het overleggen.
Hij heeft meerdere ideeën over het soort baan wat hij leuk vindt...
en ook meerdere mogelijkheden.
Er is een koerier van Generaal McLaidlaw.
-Breng het binnen.
-Het is net aangekomen, vader. Wacht even.
Ik denk dat ik weet wat het is, en als dat klopt...
Johnnie, zul je verrukt zijn.
Het is zo! Hoe prachtig.
Ze waren al in familiebezit vóór ik werd geboren.
Vader heeft ze heel vaak kunnen verkopen, maar hij wou niet.
-Hoe veel meer komen er nog? -Alleen deze twee, mijnheer.
Hij heeft ze allebei gestuurd.
Dit zijn vaders dierbaarste bezittingen.
Dat meen je niet.
Dit zullen de eerste erfstukken zijn die we aan onze kinderen doorgeven...
-en weer aan hun kinderen. -Precies, dat moeten we doen.
Vader, U bent zo goed voor mij, dat ik wel zou kunnen huilen.
Wat was dat?
Ja, U heeft mij erg gelukkig gemaakt.
En dat geldt ook voor Johnnie.
Een ogenblik, hij wil U nog wat zeggen.
Zeg iets aardigs tegen hem. Deze stoelen horen in een museum thuis.
Hallo, Generaal.
Ja, maar zou U ze niet beter naar een museum sturen?
Natuurlijk vinden wij het fantastisch. Wie zou dat niet zijn?
Wat, een baan?
Ja, Lina en ik hadden het er juist over. Ik heb een paar prima mogelijkheden.
Welke dan wel?
Ik heb net een brief van mijn neef gehad, Captain Melbeck.
Ja, een heel geschikte kerel.
Hij zoekt iemand om zijn landgoed te beheren. Ik dacht erover die baan te nemen.
Ik ben blij dat U het positief ziet.
Ja, moeten we. We zien elkaar binnenkort. Dat laat ik maar aan Lina over, niet?
In orde. Tot ziens, sir.
Dat van Captain Melbeck was een verzinsel, nietwaar?
O ja?
-Had je die brief de hele tijd al? -Jazeker.
Waarom zei je mij er niets over?
Omdat ik schat, nooit gedacht heb om er gebruik van te maken....
net zo min als ik ooit verwachtte deze mooie stoelen te krijgen.
Hallo. Mooi huis van Johnnie hier zeg.
Het is uit de tijd van Koning George, niet?
De inrichting moet hem een fortuin gekost hebben.
-Wie bent U? -Ik ben Beaky Thwaite.
-U moet Johnnie's vrouw zijn. -Ja, dat klopt.
Heeft hij U ooit over mij verteld?
U bent Beaky!
Zo noemden ze mij op school.
Ik kwam toevallig langs rijden.
Ik dacht binnen te wippen voor een kop thee.
Ik heb zo veel over U gehoord, Mr. Thwaite.
Johnnie heeft mij ook over U verteld.
Ik kwam hem laatst tegen op de races in Newbury.
De races?
Heb ik het weer eens verknald? Heeft hij het U niet gezegd?
Johnnie heeft een baan. Hij kon niet op de races zijn.
Bovendien, is hij gestopt met gokken.
Gestopt hè? Zou ik maar niet geloven, Johnnie en stoppen.
Hij is een prachtkerel, niet? U moet Johnnie er niet op aan kijken.
Zo is Johnnie nu eenmaal.
Bovendien, vindt hij U echt een topper, echt.
-Vind ik ook. -Wilt U niet gaan zitten?
Waarom niet. Is er iets?
Ja. Er waren hier twee stoelen vanmorgen toen ik wegging.
Stoelen? Verdwenen, of wat?
Daar lijkt het op.
-Waren ze duur? -Ja, het waren museum stukken.
Die Johnnie, wordt nog eens mijn dood. Begrijpt U het niet?
-Nee.
-Ik wed 20 tegen 1 dat Johnnie ze verkocht heeft.
Verkocht? Waarvoor?
Voor het geld natuurlijk. Je moet je gokschulden toch betalen nietwaar?
Johnnie moest een smak geld in Newbury achterlaten, dat zeg ik je.
Bookmakers daar vertrouwen je niet zo lang.
Niet iemand als Johnnie in ieder geval.
Ik geloof U niet. Ik geloof geen woord van wat U zei.
Heb ik mij weer versproken dan?
Beste mevrouw, til er niet te zwaar aan. Zo is Johnnie nu eenmaal.
Prachtkerel, niemand zoals hij. Maar dat hoef ik U niet te vertellen.
Hij kan ze niet verkocht hebben. Niet zonder het mij te vragen.
Daar komt hij. Zeg hem niet dat U het van mij heeft.
Als U Johnnie op zijn best wilt zien, ...
zeg dan gewoon iets over stoelen. Binnen een seconde...
verzint hij de meest fantastische leugen erover.
Ik zou dit voor geen geld willen missen.
-Beaky. -Johnnie, hoe gaat het?
-Wat brengt jou hier? -Ik kwam langs om je weer eens te zien.
Blij je weer te zien hoor.
Hoe gaat het met mijn kleine apesnoet?
-Wat scheelt er aan liefste? -Niets. Hoezo?
Echt?
Je vrouw mist een paar stoelen kerel, zo lijkt het.
Je pijp is uit. Ik haal je lucifers.
Dank je, maat.
-Hier, vang. -Dank je, maat.
Over die stoelen, maat. De zoek geraakte stoelen, kerel.
Ja, de stoelen.
Ik denk dat de Amerikaan ze vanmorgen is komen ophalen.
Welke Amerikaan?
Heb ik je dat niet verteld, schat? Dom van me.
Hij kwam laatst langs, een week geleden. Een vriend van Melbeck.
Ik denk dat jij uit rijden was.
Ga door, kerel.
Hoe dan ook, hij bewonderde de stoelen. Een extravagant type.
Bood £100 per stuk voor ze. Stel je voor! Zo'n bod kun je niet afslaan.
Ik zou het afslaan.
Zou jij dat bod afslaan, schat?
Kan ik me niet voorstellen..
Om precies te zijn, dat zei ik hem ook al.
Waarom heb je het niet verteld?
Sorry, schat, ik dacht dat ik dat gedaan had.
Geeft niets. Als ze weg zijn, zijn ze weg.
Weg zijn ze zeker.
Zullen we ons omkleden voor het diner?
Je bent een engel.
Wacht even. Je zegt dat hij £100 per stuk bood?
-Klopt. -Laat de check dan eens zien.
-Hij stuurt het bedrag op. -Ik wed 20 tegen 1...
dat je vrouw niet via de telefoon aan Melbeck vraagt...
of hij die Amerikaan ooit gezien heeft.
Beweert U dat mijn echtgenoot een leugenaar is?
Let niet op Beaky, hij maakt een grapje.
Ik houd meer van grappen over een ander onderwerp.
Blijft U mee eten?
Ik wilde het weekend blijven, tenzij U me er uit gooit.
Johnnie's vrienden zijn altijd welkom, zolang als ze zijn vrienden zijn.
Hallo, Isobel. Goedenavond.
-Ik zie je morgen. -Je poster aan het bewonderen?
Hij is mooi.
Jij bent onze enige lokale beroemdheid.
-Ga je mijn kant uit? -Jazeker.
-Hoe is het met Johnnie? -Prima.
Ik heb juist je laatste voor hem gekocht. Hij is een vurig bewonderaar van je.
Ik geloof dat er geen verhaal van jou is, wat hij niet gelezen heeft.
-Wat is er? -Er schoot mij iets te binnen.
Excuseer mij eventjes? Ik moet wat uitzoeken.
-Natuurlijk. -Ik zie je wel bij het avondeten.
-Ik kijk er naar uit. -Ik bel je nog. Dag.
Hallo, meisje.
Mr. Thwaite, Ik wil U mijn verontschuldiging aanbieden.
Ok. Ik bedoel, waarvoor?
Dat leg ik U nog wel uit, maar ik geloof dat ik U onrecht heb gedaan.
Onrecht?. Dan vergeef ik U van harte hoor.
Het zit U geloof ik nogal hoog niet?
Toch niet boos hoop ik? Zeg maar niets. Dat bent U.
-Zeker om goeie ouwe Johnnie. -Excuseert U mij? Ik--
U moet niet boos op Johnnie zijn. Zonde van Uw tijd.
Als U boos op mij wilt zijn, is dat iets geheel anders.
Ik werk op ieders zenuwen, altijd al. Maar wees niet boos op Johnnie. Echt niet.
Wacht, ik wil met Johnnie praten onder 4 ogen. Zou U--
-Bedoelt U in de tuin? -Alstublieft.
Hallo. Blijf staan. Ja, zoals jullie nu staan.
Ik wil jullie gezichten zien.
Wat heb je daar nu wel, maatje?
Dat merk je snel genoeg. Dit is een speciale dag.
-Ja, sir? -Wat hebben we te drinken in huis?
Gin, brandy, champagne en Pimm's No.1.
-Breng ze allemaal, en vlug. -Heel goed, sir.
Ga eens iets opzij.
Weet je nog van die mooie halsketting in die winkel in Regent Street?
Hij is van jou.
En hier.... Nee, dat is voor Ethel. Beaky, hier heb ik iets voor jou.
-Wat is het? -Een geheim.
-Wandelstok. -De mooiste die er te koop is.
-Dank je, maat. -Houd even vast, wil je?
Schat, herinner je je dit?
Ik zag hoe begerig je er laatst naar keek in London. Voor jou.
Dank je, Beaky.
Hier heb je er nog wat hoeden bij ook.
De hoeden die je tot nu toe gedragen heb vind ik maar niets.
-Zoals die gekke hoed die je in de trein droeg. -Ik begrijp het niet.
-Waarom doe je dit allemaal? -Wel, schat, niet boos worden.
Als je de hoeden niet bevallen, kun je ze altijd terugbrengen.
Oh, ik heb ook nog iets voor mijzelf. Excuseer mij.
Wel, meisje, dit is een pracht stok. Sterk.
-Een hond? -Inderdaad.
-Elke hond is weg van mij. -Ga naar apesnoet.
Maar, Johnnie, leg eens uit, waar dit allemaal over gaat.
-Ja, waar gaat het om? -Ik heb het genoegen aan te kondigen...
dat de Goodwood Cup race vandaag was en ik heb op de winnaar gewed.
Met 10-tegen-1, en £200 inzet.
£200 bij 10-tegen-1, dat is £2,000.
-Ongelooflijk. -Wat bedoel je?
-Dat je dat zo snel uitrekende. -Wat?
-Nou, het sommetje. -Je neemt me in de maling, maat.
Schat, ben je je tong kwijt?
-Ik neem aan dat je mijn wedden afkeurt. -Niet met £2,000 opbrengst.
Vooruit, lach. Ik weet dat ik stout was, maar het is allemaal voor jou.
-Zie je? Zo is Johnnie. -Vooruit liefje, lach.
Waar had je de £200 vandaan?
-Niet erg tactvolle vraag. -Waarvandaan?
Je weet best dat er geen Amerikaan was. Van de stoelen natuurlijk.
Je verkocht de stoelen om al je geld met paarden te vergokken.
Niet helemaal. Ik stond nog in het krijt bij de bookmakers.
Het is een lang verhaal, maar je kent bookmakers, nietwaar.
Met de £200 kon ik ze afbetalen. Maar toen kreeg ik die gouden tip....
Schat, lach er nu eens om.
Toe, meisje. Ik snap het.
-Jij kietelt haar kin, en ik trek gekke bekken. -Zal dat helpen?
Vooruit, lach. Toe nu, schatje.
-Zie jij al een vage glimlach? -Nee, absoluut niet.
-Weet je nog andere trucs? -Ja.
Iets wat altijd werkt. Ik doe een eend na.
Nee, dat werkt ook niet.
-Zal ik dit tegelijkertijd doen? -Ja, probeer maar.
Vooruit, liefste.
Ik vergat iets. Liefste, kijk.
Het is het reçu van een zekere winkel voor een paar stoelen.
Helemaal betaald, en ze leveren ze binnen een uur hier af.
-Kijk, ze lacht. -Verdraaid, ja.
Liefste.
Prima, maatje.
Wel wel, kijk. Ethel heeft haar best gedaan. Zullen we dit vieren?
Beaky zegt altijd het juiste op het juiste moment.
Vooruit, maat.
Ik lust wel een borrel nu.
Ethel, een cadeautje voor jou. Draai je om.
Mr. Aysgarth.
Dat is veel te gek. Dat had U niet moeten doen.
-Dank U, mijnheer. -Graag gedaan.
Wat zal mijn vriend wel denken?
-Vergeet de doos niet. -Ja, mijnheer.
-Vergeet mijn hoed niet. -Nee, mijnheer. Dank U, mijnheer.
-Voor jou, meisje. -Dank je.
-Voor jou, maat. -Dank je.
Laten we nu proosten.
-Wat heb je daar, brandy? -Voor deze keer.
-Je weet dat dat niet goed voor je is. -OK, maat.
-Deze ene alleen maar. -OK, maat.
Ik proost op de laatste weddenschap die Johnnie Aysgarth ooit zal maken.
Laatste gok, maat.
-Water, vlug. -Dat helpt niet. Ik zag dit eerder gebeuren.
Je kunt er niet veel aan doen. Dat helpt niet, schat.
Het wordt zijn dood, of het gaat vanzelf weer over.
Sorry, maat.
Een volgende keer, is het zijn dood.
-Hallo, Mrs. Aysgarth. -Hoe maakt U het, Mrs. Newsham?
-Wat veel boeken. -Leest U die allemaal, liefje?
-Ik ben bang van niet. Ze zijn voor Johnnie. -Sinds wanneer interesseert....
-Detectives. -Ja, daar houdt hij van.
Dus Johnnie heeft zich genesteld in het eenvoudige buitenleven.
-En tot zijn volle tevredenheid. -Al zijn ondeugden afgezworen?
Ondeugden? Welke ondeugden, Mrs. Newsham?
Zoals wedden bij de races, bijvoorbeeld.
Daar heeft hij geen tijd voor. Hij heeft het te druk met zijn baan.
Echt? Dan had hij zeker vrijaf afgelopen donderdag.
Hij was op de Merchester Races.
Echt? Interessant. Goede middag.
Goede middag.
-Goedenavond, Mrs. Aysgarth. -Goedenavond. Is Mr. Aysgarth er?
Hoezo, nee.
-Wanneer verwacht U hem? -Ik zou het niet weten.
Misschien wilt U met Captain Melbeck praten.
Ja, dat zou ik op prijs stellen.
Mrs. Aysgarth voor U.
Binnen.
-Fijn om U te ontmoeten. -Goede middag.
-Gaat U zitten. -Dank U.
Ik wil me niet aan U opdringen...
maar U bent een neef van Johnnie en tegelijk zijn werkgever.
Ik wil het even met U over hem hebben. Ik ben erg ongerust.
Ja, dat kan ik begrijpen.
Van de andere kant, heb ik hem gezegd dat ik hem niet zou aanklagen.--
-Ik begrijp het niet. -Ik zei hem dat ik hem niet zou aanklagen.
Waar heeft U het in vredesnaam over?
Hoe kan hij daar nu mee weg komen?
Welke reden gaf hij U op toen ik hem besloot niet aan te klagen?
-Wanneer was dat dan? -Zes weken geleden.
Ik heb geen geweldig gevoel voor humor.
Als dit een grap is, zegt U het mij dan.
Voor mij is het helemaal geen grap.
Er was een onverwachte controle, zes weken geleden..
De boeken gaven een tekort van £2,000.
En toen ik Johnnie's gegevens nakeek...
Het spijt mij geweldig.
Hij had het U moeten zeggen.
Maakt niets uit.
En U zegt hem niet te gaan aanklagen?
Voorlopig niet tenminste.
Hij krijgt alle gelegenheid van me om het geld aan te zuiveren, maar...
aan het einde....
Ja, Natuurlijk. Dank U zeer.
Goede middag.
-Goede middag, mevrouw. -Is mr. Aysgarth al thuis?
Nee, mevrouw.
Johnnie, ik ga weg bij je
-Je hebt het dus gehoord. -Ja, ik heb het gehoord.
Het spijt mij zo, liefste. Het spijt mij heel erg.
Dit telegram kwam net binnen van de dokter. Het vertelt hoe het gebeurd is.
..VADER GESTORVEN.. ..HARTAANVAL.. ...KOM DIRECT...
En aan mijn lieve zuster, Emily Scudamore...
laat ik jaarlijks £1,000 na, zolang als ze leven zal.
Aan mijn nicht, Miss Elsie Chilling, de somma van £5,000.
Aan mijn lieve neef en nicht, Robert and Jane Atwood, £500 elk.
Het verdere landgoed, mijn huis, met alles erin...
laat ik aan mijn geliefde vrouw, Martha...
met de wens dat zij de huidige jaarlijkse toelage van £500...
aan mijn dochter Lina voortzet.
Verder, aan mijn dochter Lina en haar man John Aysgarth...
laat ik het portret van mijzelf na...
geschilderd door de gevierde Sir Joshua Nettlewood.
-Ik zou wel een borrel lusten nu. -Ik haal er een voor je.
Doe geen moeite, ik haal hem zelf. In de studeerkamer, niet?
Je hebt gewonnen, makker.
Ja, schat?
Heb je er ooit spijt van gehad dat je met mij getrouwd bent?
Waarom vraag je dat?
Het is nogal duidelijk...
dat je vader je meer dan zijn portret zou hebben nagelaten...
als je niet Mevrouw Aysgarth zou zijn.
Dat bedoelde je dus.
Je hebt mijn vraag niet beantwoord.
En jij dan? Heb jij er spijt van?
Apesnoet, over trouwen met jou ben ik nooit van mening veranderd.
-Meen je dat echt? -Ja, vanuit heel mijn hart.
Alles wat ik wil is de rest van mijn leven met jou te delen.
En als jij als eerste zou sterven, zou ik....
Als ik als eerste zou sterven?
Maar wat als jij..?
Ik kan niet anders dan van je houden, zelfs als ik dat proberen zou.
Heb je het geprobeerd?
Ja, eens.
Wanneer?
Toen ik erachter kwam dat je je baan bij Captain Melbeck kwijt was.
-Hoe lang weet je dat? -Sinds laatste vrijdag.
-Wie vertelde je dat? -Captain Melbeck. Ik heb met hem gesproken.
-Zei hij je waarom? -Nee.
Vertel jij het me maar.
We konden gewoon niet met elkaar door één deur.
Mooi is het hier. Stoppen we even om naar de zee te kijken?
Waarom kon je het niet met hem vinden?
Weet ik niet. Hij is een beetje moeilijk iemand.
De ideeën die ik had waren te vergaand voor hem.
Ik heb altijd het idee gehad dat je voor succes aan de top moet beginnen.
Jij denkt dat in onzin uitkraam, niet? Ik meen het.
De manier om geld te maken is de zaken groot aan te pakken.
Kijk naar al dit land, bijvoorbeeld. Kijk naar het uitzicht.
Waarom doet niemand daar iets mee?
Als ik £10.000 had, of nog beter, £20,000...
Kon ik hier een project starten.
Heb je daar maar £20,000 voor nodig?
Of £30,000.
Een extra £10,000 kan helemaal geen kwaad.
Beaky, dit is het basis plan.
Prachtig. We zouden het grote hotel daar kunnen zetten.
Dat is het idee. En hier, kunnen we de strandhuisjes zetten.
-Strandnoten, maat? -Huisjes, Beaky.
-Hallo. Wat gebeurt hier allemaal? -We zetten een projectmaatschappij op.
We staan op het punt een prachtig stuk grond vlakbij de zee te kopen.
Wat een uitzicht, wat een zon, wat een luchten.
Daarna verkopen we gedeelten ervan met een winst.
-Ja, maar de financiering ervan? -Natuurlijk.
Je hebt iemand gevonden die er geld in wil steken?
Natuurlijk.
-Wie? -Ik.
Ja ja.
Het idee komt van mij, maar het Beaky's geld.
En de zaak, Beaky leent op het vastgoed wat hij in Parijs bezit.
Dan geven we aandelen uit, en.... Laat het me uitleggen, schat.
De projectmaatschappij komt op mijn naam te staan.
-Ja, maar.... -Kijk, schat...
Laat me uitleggen hoe eenvoudig het is.
-Snapt Beaky dit? -Uitstekend.
Geloof ik.
Excuseert U mij mijnheer. Captain Melbeck aan de telefoon voor U.
Dank je. Ik neem hem wel in de studeerkamer.
-Excuseer me, Beaky. -In orde, maat.
Leg het me alsjeblieft uit, wil je?
Zie je, meisje....
Ik houd wel van zaken doen in het groot en zo.
George, ik heb je al gezegd er niet over in te zitten.
Ik ben met iets bezig. In een paar weken kan ik je terugbetalen.
We kopen die grond op en verkopen gedeelten er van.
Met 100% winst voor je het weet.
Op het restant, gaan we het een en ander bouwen.
Maar van wie koop je dat land? En voor hoeveel?
-Aan wie raak je het weer kwijt? -Dat kan niet moeilijk zijn.
Wordt het niet tijd dat je eens volwassen wordt?
-Krijg ik een standje? -Daar is reden voor.
-Echt? -Jazeker.
Moet ik in een hoek gaan staan?
-Je bent niet eerlijk tegenover Johnnie. -Dat is ver gezocht.
Waarom? Hij is directeur van de hele hallabeloela.
Trekt er salaris van, schrijft cheques en zo. -Juist, dat bedoel ik.
Wat is daar fout aan?
Hé maat, Lina vertelt mij dat je ze niet helemaal op één rij hebt. Ja?
-Zo klonk het wel. -Nou zeg, zo praat een echtgenote niet.
Had je je beter niet omgekleed voor het diner? Het wordt laat.
Liefste, Beaky blijft een paar dagen bij ons logeren.
-Je kent je kamer. -Ik houd hem netjes.
Luister eens. Wat geeft je het recht je met mijn zaken te bemoeien?
Ik wilde niet echt. Ik wilde alleen....
Je wilde alleen wat?
Ik vertelde Beaky alleen maar dat hij niet alles op jou moest laten neerkomen...
want als er iets mis zou gaan, hij ook verantwoordelijkheid moest nemen.
Jullie zijn beiden nu eenmaal geen ervaren zakenmensen.
-Wat weet jij nu van zaken? -Erg weinig. Ik wilde alleen--
Stel dat Beaky je serieus neemt?
Dan zou het hele plan torpederen, realiseer je je dat?
-Maar als er iets mis is met het plan... -Dat zijn mijn zaken.
Als ik zeg dat het deugt, dan deugt het ook.
Ik zet het plan absoluut door.
Ik duld geen inmenging van wie dan ook, ook niet van jou.
-Is dat duidelijk? -Ja, begrepen.
Hallo, Apesnoet.
Ik schrik ervan. Ik zag je niet aankomen.
Misschien interesseert het je te weten, dat ik het project afblaas.
Waarom? Wat is er gebeurd?
-Niets. -Weet Beaky hier al van?
-Nee, nog niet. -Waarom doe je dat?
Dat weet ik niet. Misschien is die lap grond toch niet zo geschikt. Wie weet?
Of misschien mag ik Beaky's geld niet zo in de waagschaal zetten.
Of misschien is de klus gewoon te moeilijk voor een lui iemand als ik.
-Ben je nog steeds boos om gisteravond? -Nee, ik ben niet boos.
Echt waar? Ik heb de hele nacht niet kunnen slapen.
Je hebt nog nooit zo tegen mij gepraat, en ik was bang....
Bang waarvoor?
Ik was bang dat je niet meer van mij hield.
Nee, Apesnoet, ik ben niet boos.
en ik houd erg veel van je.
Telkens bij het scrabbelen kan ik maar woorden van drie letters maken.
D-O-U-B. Dat is geen woord.
D-O-U-B-T. ''Doubt.'' F-U-L. ''Doubtful.''
Hier, pak aan, meissie.
Ik voor mij ziet niet wat er fout is aan ons plan.
Maar als jij vindt dat we beter stoppen, laten we er dan maar mee stoppen.
Krijg ik nog een beurt?
Ik snap alleen niet waarom we het nog eens ter plekke moeten bekijken.
Ik neem pas de verantwoordelijkheid voor het afblazen,
als ik je van de juistheid heb overtuigd. -Als jij zegt dat het niet deugt, geloof ik je.
Tenslotte heb jij het stuk grond ontdekt. Het was jouw plan.
Als iemand een idee heeft, moet hij het ook serieus proberen uit te voeren.
Je moet er morgenochtend vroeg naar toe en het bekijken.
Waarom dring je zo aan?
Omdat ik, zoals ik je al zei, anders de verantwoordelijkheid niet neem.
Dit is een langer woord. "Mudder". Dat woord bestaat niet.
Probeer de "r" erbij.
Ik wil er niet naar toe. Het zal er trouwens koud en nat zijn.
-Vooruit, Beaky. -Hoe laat moeten we weg?
Als ik een e had en een r kon ik "murderer" maken.
Hoe vroeger hoe beter.
Laat ik zeggen om 7:00. Dan is het nog niet zo druk.
-7:00? Dat is een tijd voor de hanen. -Voor de hanen?
Mij te vroeg. Nooit van gehoord, voor de hanen?
Zit Mr. Aysgarth te ontbijten?
Nee, mevrouw, hij kon niet wachten. Hij ontbeet onderweg wel, zei hij.
Twee uur geleden is hij met Mr. Thwaite vertrokken.
-Welke auto namen ze? -Die van Mr. Thwaite, geloof ik.
Dit zou moeten werken. Steek de stekker er maar weer in.
Nou, maatje?
-Hallo, meissie. -Hallo, schat.
Wat is dit allemaal? Ik ben maar een paar uur weggeweest.
-Het leek wel een eeuwigheid. -Dat leek het mij ook.
Hou op, Beaky. Het was niets.
Niets? Ik was bijna dood geweest! Noem je dat niets?
-Bijna dood? -Op het randje.
-Laten we het vergeten. -Nee, Beaky, ga door. Ik wil het horen.
We stonden op de top van de rots. En ik gaf Johnnie gelijk.
Teveel kalk in de grond daar.
Ik probeerde de auto op de rotspunt te keren. Ben nooit handig met een auto geweest.
-Zat Johnnie ook in de auto? -Nee.
Hij stond een meter verder naar het uitzicht te kijken.
Het is niet de moeite waard. Laten we wat drinken.
Ik besefte niet dat ik achteruit naar de rand reed.
Maar dat deed ik wel, verdorie. Precies tot de rand.
Als Johnnie niet snel had ingegrepen en de handrem had gepakt...
was ik absoluut gaan hemelen.
-Redde Johnnie je leven? -Dat deed hij zeker.
Hij schoot er bovendien bijna zijn eigen leven bij in.
Ik kan je niet zeggen wat dit voor mij betekent.
-Voor jou, schat? -Voor mij betekent het heel veel.
Mijn maatje verdient een beloning. Zullen we een avondje gaan stappen?
Om mijn redding te vieren zogezegd.
Er aardig van je, maar moet je eigenlijk niet naar Parijs?
-Parijs? -Ja. Mijn vastgoed eigendommen daar.
Ik moet er naar toe en alle arrangementen ongedaan maken.
Waarom ga je niet met mij mee?
Maatje vergeet dat ik getrouwd ben.
Luister wat ik wel kan doen.
Ik rijd met je mee tot Londen voor dat avondje stappen.
-Wat vind je ervan, Apesnoet? -Ja, Ape.... Lina. Laat hem meegaan.
Mij lijkt dat--
Ja, ik weet het. Jij ziet mij liever op zoek naar een baan.
Mij lijkt dat ik een grotere kans op een baan heb in Londen.
Natuurlijk heeft hij dat. Laat hem meegaan, Lina.
Ik zie niet goed hoe ik hem kan tegenhouden.
Fantastisch.
Jammer dat ie niet mee gaat helemaal naar Parijs.
Heb ik je ooit verteld wat me de laatste keer in Parijs is overkomen?
Iets heel eigenaardigs. Ik liep op de Champs Elysées...
en kwam een allercharmantst meisje tegen.
Nam haar mee uit eten. En pas veel later....
Sorry, maat. Sorry, meissie.
Zou ik weer bijna te veel vertellen, nietwaar?
Ben zo terug, schat Liefs, J.
Ene Inspecteur Hodgson in de hal, mevrouw.
Hij zoekt mr. Aysgarth.
Maar toen ik zei dat hij weg was, vroeg hij naar U.
Laat hem maar in de studeerkamer, wil je, Ethel, alsjeblieft.
Heel goed, mevrouw.
-Komt U mee, alstublieft, mijnheer? -Dank je.
-Mrs. Aysgarth? -Ja.
Mijn naam is Hodgson. Inspecteur Hodgson. Van de districts-politie.
Dit is mijn collega. Mr. Benson.
-Aangenaam, Mr. Benson. -Hoe maakt U het?
-Wilt U niet gaan zitten? -Dank U, mevrouw.
Uw echtgenoot is niet thuis, begrijp ik.
Nee. Hij is voor twee dagen in Londen.
Nu hij er niet is, hoop ik dat U ons kunt helpen.
Ja, natuurlijk. Wilt U misschien een kop thee of zoiets?
Nee, dank U. Hebben we al op.
U kent ene Mr. Thwaite, geloof ik.
Ja, hij is een goede vriend van mijn man.
Ik weet niet goed hoe dit te zeggen, eigenlijk.
Misschien is het makkelijker als ik U dit laat zien.
De avondkrant.
Excuseert U mij.
"Engelsman dood gevonden"
"Volgens bronnen zou het mr. Twaith betreffen uit Penshaze"
Neemt U mij niet kwalijk. Dit is een grote schok.
We kenden hem erg goed.
Sorry dat we dit moeten doen, mevrouw...
maar we winnen inlichtingen in op verzoek van de Parijse politie.
Ze vonden papieren bij Mr. Thwaite...
die aangaven dat hij juist een zaak had opgericht samen met Uw man.
Wat is volgens de Fransen de doodsoorzaak?
Dit is een kopie van het telegram dat we vanuit Parijs kregen.
Thwaite bezocht de plaats in gezelschap van een tweede Engelsman.
Beide mannen hadden duidelijk gedronken.
Thwaite bestelde bij aankomst een fles cognac.
Volgens de verklaring van een van de obers hier...
vroeg Thwaite's metgezel om de cognac in grote glazen te serveren.
Kennelijk als gevolg van een weddenschap tussen de twee mannen...
vulde Thwaite één van deze glazen tot de rand en dronk het helemaal op.
Die andere man was er niet bij toen de tragedie zich voltrok...
omdat hij een paar minuten eerder het pand had verlaten.
De Franse politie hebben zijn identiteit nog niet kunnen achterhalen.
Volgens de ober, die maar weinig Engels verstaat...
leek zijn naam op 'Awlbeam' of 'Holebeam'.
Excuses dat ik U zo van streek maak, mevrouw.
Maar kent U of Uw man een vriend van Mr. Thwaite's...
met een naam die daar op lijkt?
Misschien kan Mrs. Aysgarth ons iets vertellen over die zaak van hen.
Ja, dat kan ik wel geloof ik.
Mijn man had samen met hem een onroerend goed plan ontwikkeld.
Mr. Thwaite was naar Parijs gegaan, om e.e.a. te regelen.
Kennelijk is hij gestorven voor hij dit kon uitvoeren.
Dank U, mevrouw. Nog andere vragen, Benson?
Niet dat ik weet.
-Dank U zeer, Mrs. Aysgarth. -Dank U.
Sorry hoor.
Wanneer is Mr. Aysgarth terug uit London?
Ik verwacht hem vanavond.
Wilt U hem vragen mij even te bellen op het bureau?
Ja, natuurlijk. Goedendag, Inspecteur Hodgson.
Goedendag.
-Benson. -Goedendag, Mrs. Aysgarth.
Hij is niet naar Parijs gegaan.
Hij is niet naar Parijs gegaan, zeg ik U.
Hogarth Club.
Kan ik Mr. Aysgarth spreken, alstublieft?
Wanneer verwacht U hem?
Hij is gisterochtend vertrokken?
Nee, het geeft niets. Dank U.
Hallo, Apesnoet.
Heb je het van Beaky gelezen?
Ik was heel erg op Beaky gesteld.
-Jij? -Ja, liefste.
Ik hield van die dwaze, vrijgevige, goedhartige kerel.
-Echt? -Jazeker.
Na jou, ik hield ik meer van hem, dan van wie ook.
Na mij?
Arme Apesnoet.
Denk ik alleen aan mezelf en vergeet jou verdriet helemaal.
Jij mocht hem ook graag, niet?
Ik mocht hem erg graag.
De politie was hier.
Wat wilden die?
Ze vroegen om jouw hulp.
Ze hadden een telegram uit Parijs...
en naar het scheen was er een Engelsman die een weddenschap afsloot--
Ja, ik weet het. Het hele verhaal stond in de avondeditie.
En verder?
De inspecteur vraagt hem op zijn bureau te bellen.
Misschien dat je kunt helpen die Engelsman te identificeren.
Wat heb je hen gezegd? Iets over de projectmaatschappij?
Natuurlijk.
Ik zei hun dat Beaky die ging opheffen.
Had dat liever aan mij overgelaten. Wat vertelde je hen nog meer?
Dat is het wel zo'n beetje.
Ik zei dat ik je elk moment uit Londen terug verwachtte.
Hallo. Het Politiebureau van Wickstead, alstublieft.
Hallo, inspecteur.
John Aysgarth hier. Ik ben net terug.
Ja.
Ik reed met hem naar Londen, donderdag avond.
We dineerden in het Savoy.
Nee.
Ja.
Toen heb ik hem afgezet op vliegveld Croydon.
Ja.
Nee. Ik ben tot vanavond in Londen gebleven.
Op mijn club.
Ja.
Helemaal niet, inspecteur.
Als ik U ergens mee kan helpen, laat het mij dan weten.
Isobel, kan ik binnenkomen?
Lina, leuk. Juist gisteren dacht ik nog...
dat ik jou maar half zo vaak zie als ik eigenlijk zou willen.
Lief van je.
Ik deed mijn licht pas vanmorgen om 3:00 uit.
Ik was zo in de ban van je laatste boek dat ik er absoluut over met je wilde praten.
Dat is het mooiste compliment dat ik ooit kreeg. Kom ga zitten.
-Al thee gedronken? -Ja, dank je.
Ik wist niet dat je zo'n detective fan was.
Ikzelf tot voor kort ook niet.
-Vond je het echt goed? -Ik kon het niet wegleggen.
Ik was gefascineerd door de manier waarop jouw schurk--
Mijn schurk? Mijn held, zul je bedoelen.
Ik denk altijd aan mijn moordenaars als mijn helden.
Ik wilde niet onderbreken. Je was helemaal weg van...
Toen hij zijn slachtoffer over de voetbrug lokte...
wetend dat die doorgezaagd was--
Hij wist ook dat zijn slachtoffer niet kon zwemmen. Vergeet dat niet.
Wat ik nu wil weten. Zou jij dat echt moord noemen?
Moreel gezien, is daar geen twijfel mogelijk.
Het is moord.
Dat denk ik ook.
Wat denkt Johnnie er van?
Johnnie? Ik heb het er nog niet met hem over gehad.
Ik zou denken dat het hem wel interesseert.
Dezelfde situatie als met zijn vriend in Parijs.
Dezelfde?
Die kwestie met de cognac is net als met mijn voetbrug.
Als ze zijn metgezel vinden, zou de vraag zijn:
Was het moord of een ongeluk?
Dat met die cognac is niets nieuws, weet je.
-Is dat eerder gebruikt? -Ja, en nog wel in het echt ook.
Ik heb het hier.
Richard Palmer ruimde op die manier een van zijn slachtoffers uit de weg.
Ene Abbey.
Werd hij opgehangen?
"Trial of Richard Palmer". Waar heb ik dat?
Ze kregen hem tenslotte te pakken, nadat hij een half dozijn mensen had vermoord.
De dwaas werd het gebruik van cognac beu en ging verder met echt vergif.
-Hij was een gek, nietwaar? -Misschien heb ik hem bij de "T" gelegd.
Had hij bij cognac gebleven, zou hij.... Interessant idee.
Moet mijn broer er eens over vragen.
Hij is patholoog-anatoom. Doet secties enzo.
Ik krijg vaak de mooiste ideeën van hem.
Het doet er niet toe, Isobel. Doe geen moeite. Het is niet belangrijk.
Ik ga weer verder. Ik wil je niet hinderen bij je werk.
-Nu weet ik het weer. Het is bij jou thuis. -Wat?
"The Trial of Richard Palmer". Dat boek over de cognac.
Johnnie leende het een paar weken terug.
-Dag, Isobel. -Dag, liefje.
..mijn plan heeft niet gewerkt..
..nog wat geduld... ..kan een andere manier vinden...
om U terug te betalen....
Hallo?
Nee, hij is er niet. Ik ben Mrs. Aysgarth.
Met de Guarantors Verzekering Maatschappij.
Wilt U Mr. Aysgarth zeggen dat het antwoord op zijn vraag even geduurd heeft?
Wij hebben vanmorgen geantwoord. Hij zou die brief morgen moeten krijgen.
Ja, dat zal ik doen. Dank U.
-Goede morgen, mevrouw. -Goede morgen. Is er nog post?
Drie voor Mr. Aysgarth en een tijdschrift voor U, mevrouw.
Hallo, Ethel. Jij weer hier?
Ja, mijnheer. Ik heb uw thee gebracht en de post.
-Hallo, schat. Nog brieven voor mij? -Drie.
Dank je, liefste.
-Wel, wel, wel. -Goed nieuws?
Een brief van goeie ouwe Spotty. Hij gaat naar India.
Wat een leven.
Zegt dat ie graag tijd zou hebben om bij ons langs te komen.
Dat zou mooi zijn. Goeie Spotty.
-Enig bezwaar als ik vóór jou in bad ga? -Nee, schat.
Kan ik nog wat zeep hebben, Apesnoet? Dit stukje is bijna op.
Ja, er ligt nog in de kast boven de wasbak.
In antwoord op uw vraag om een lening
op polis nr. 163958 TR moeten wij U helaas meedelen dat dit niet mogelijk is.
Volgens de bij deze polis horende voorwaarden
kan uitbetaling alleen plaats vinden in geval van de dood van Uw vrouw.
-Liefste, je rilt helemaal! -Ik heb een beetje kou gevat.
Verkouden in al deze zonneschijn? Laat mij je warmen.
Mijn arme rillende baby. Voel je je al wat beter zo?
-Jawel. -Goed zo. Misschien helpt dit wel.
-Schat wat doen we vanavond? -We zouden bij Isobel gaan eten.
Hoe saai.
Issie, laten we het nog eens over je laatste boek hebben..
Die kerel komt de kamer binnen, sluit hem, en begint piano te spelen...
en dan wordt hij neergeschoten dwars door de deur? Dat is het toch?
Dat klopt niet echt. Waarom de deur op slot alleen maar om piano te spelen?
Schaamde hij zich voor zijn spel of zo?
Zo heb ik het beschreven.
Een bepaalde toon van de piano deed een verborgen revolver afgaan.
Toen het slachtoffer die noot speelde.... Precies.
Dat is niet overtuigend. Je raakt het een beetje kwijt, meisje.
-Wat is daar fout aan, beste kerel? -Te ingewikkeld.
Als je iemand dood wilt, houd het dan eenvoudig.
Heb ik gelijk, Dr. Sedbusk?
Je hebt gelijk. Zolang je maar niet gepakt wordt.
-Breng de wijn, wil je? -Ja, Issie.
Hoe eenvoudig zou je het doen dan?
Weet ik niet, liefje. Ik zou de meest voor de hand liggende manier nemen.
Het belangrijkste is dat niemand me verdenken gaat.
-Bijvoorbeeld? -Vergif, bijvoorbeeld.
Gewoon het eerste wat me te binnen schiet. Zeg, arsenicum.
Arsenicum.
Ik herinner mij...
in Gloucester, waar we een lijk na 4 jaar opgroeven...
zat er nog steeds genoeg gif, zelfs onder de nagels en in het haar.
Ja, ja, maar werd de dader ook gepakt?
Laat mij kijken.
Nee, ik geloof van niet.
Zie je wel.
Denk eens aan. Op dit moment, zijn er honderden mensen...
die een moord begaan hebben en die nog steeds vrij rondlopen.
Duizenden.
Zouden deze moordenaars nu gelukkig zijn denk je, Johnnie?
Ik weet het niet, liefje. Ik zou niet weten waarom niet.
Angst voor ontdekking, kerel.
Zo lang arsenicum sporen na laat, een kogel traceerbaar is tot een revolver...
en het kleinste haartje van je hoofd je kan identificeren....
Ik dacht dat er nu toch wel een vergif zou zijn wat geen sporen achterlaat.
Hoe zit het daar mee, Doctor?
We kregen laatst een zeer interessant lijk binnen.
-Vertel verder. -Nee, alstublieft. Verander het onderwerp niet.
Ik zag die blik die jullie wisselden. Er is een vergif zonder sporen, nietwaar?
Nonsens. Absoluut niet.
Ik wed dat U het weet, Doctor. Wat is het?
In geen miljoen jaar.
Vooruit, zeg. Zie ik er als een moordenaar uit?
Dat is een interessante vraag. Wat denk jij daar van, Issie?
Issie kan aan iemands gezicht zien of iemand tot moord in staat is.
Nietwaar, Issie?
Ik wil niet opscheppen, maar meestal kan ik dat.
En ik, liefje? Zou ik iemand kunnen vermoorden?
Jij kunt nog geen vlieg kwaad doen, Bertram. Tenzij die al dood was.
En Mrs. Aysgarth? Zij heeft een vreemde glans in haar ogen.
Ik ben bang van niet. Lina heeft het lef niet, net zo min als ikzelf.
En wat jou betreft, dommetje. Kijk naar de uitdrukking op zijn gezicht.
Probeert geheimzinnig te doen, niet? Mij houd je niet voor de gek.
Jij kunt in nog geen 100 jaar een moord plegen.
Nee, ik geloof niet dat ik dat kan.
Johnnie, je sluit al af. En Ethel dan?
Het is Ethel's vrije dag. Zij komt pas morgenochtend terug.
En Cook?
Wat is er liefje? Ben je dat vergeten?
Cook is weg op vacantie.
Liefste, je beeft weer helemaal. Weer kou gevat denk je?
Ja. Dat moet het zijn.
Je moet in bed duiken. Lekker warm.
-Doe je jas uit. -Nee, Johnnie. Alsjeblieft.
Doet me denken aan de eerste keer dat we elkaar zagen boven op de heuvel...
toen je me je blouse niet liet openen.
Herinner je je dat?
Ik zal het nooit vergeten.
Kleed je uit, meissie. Waar wacht je op?
Johnnie, ik ben van streek. Ergens van. Ik zou graag alleen willen zijn.
Vind je het erg om in je kleedkamer te slapen?
Natuurlijk.
Alsjeblieft, Johnnie. Ik heb de laatste tijd niet zo goed geslapen.
Ik begrijp het.
Je sliep altijd al slecht als ik er niet was, en nu....
Ok, als je je zo voelt. Wel te rusten.
Voel je je beter?
Ja, dank je.
-Hallo, Isobel. -Hoe is het met je, liefje?
Goed.
Ik heb de hele dag geslapen, nietwaar?
Isobel's broer heeft je vanmorgen een slaaptablet gegeven.
Je zenuwen speelden je aardig de baas.
We maakten ons echt zorgen om je.
Kom op. Bertram heeft je eens goed bekeken.
Hoewel hij meestal geen levende patiënten behandelt, is hij een uitstekend dokter.
Volgens hem had je alleen maar behoefte aan slaap.
Ik ga naar beneden en vraag Ethel je wat eten klaar te maken.
Hij is er één uit duizenden, die Johnnie van je.
Ja, echt hè?
Bezwaar als ik rook?
Ben je de hele namiddag hier geweest?
Natuurlijk. Sinds Johnnie gebeld heeft.
Ik waarschuw je. Zorg nou maar dat je beter wordt.
Als je me nog langer alleen laat met jouw man...
is mijn carrière binnenkort voorbij.
-Hij heeft zeker geflirt met je, denk ik. -Geflirt? Erger dan dat.
Hij ontfutselt mij al mijn geheimen.
Ik denk dat hij zelf een detective schrijft als bijbaantje.
Welke geheimen?
Hij valt mij altijd lastig.
Ik zweer altijd hem niets te vertellen, maar toch doe ik het.
Heb je hem vandaag wat verklapt?
Heb ik dat? Bertram was woest. Zei dat hij me nooit meer iets zou verklappen.
Maar eerlijk, heb jij ooit Johnnie iets kunnen weigeren?
Nooit.
Het ging over dat vergif, nietwaar?
Praat me er niet van. Ik schaam me, ben vernederd.
Ik ben gewoon dom geweest. Als hij er over schrijft vóór mij...
is dat mijn eigen schuld.
Stel je voor. Iets wat elke dag gewoon gebruikt wordt.
Iedereen kan er zo aan komen.
En binnen een minuut is het slachtoffer mooi uit de weg geruimd.
En let wel, het is niet te traceren na de dood.
Is wat het ook is pijnlijk?
Absoluut niet.
In feite, denk ik, zou het een erg aardige dood zijn.
Welterusten, Lina.
Je bent nog steeds kwaad op mij, niet?
Nee, Johnnie, echt. Ik voel me nog steeds niet lekker.
Een paar dagen bij je moeder thuis, doen je meer goed dan hier te blijven.
Dat is het niet echt. Begrijp je het niet? Moeder belde me en--
Volgens mij was ze akelig vroeg aan de telefoon.
Moeder staat altijd vroeg op, en ze is daar eenzaam.
Ik zei dat ik wat nerveus was...
en voor ik er erg in had, had ik ingestemd een paar dagen bij haar te blijven.
Ok. Ik ga naar beneden en zet de auto alvast klaar.
-Nee. Ik rijd zelf. -Ik breng je liever.
Ik neem geloof ik de weg binnendoor.
Johnnie!
Lina, wat bezielt je?
Lina ! Stop daar mee, jij kleine dwaas!
Ik heb er genoeg van! Hoeveel denk je kan een man verdragen? Luister naar me!
Je gooit mij m'n kamer uit, vlucht weg naar je moeder...
nu ren je van mij weg alsof je mij haat. Jij bent mijn vrouw.
Je had bijna ons beider dood op je geweten daarnet.
Je trok weg toen ik probeerde je te beletten uit de auto te vallen.
Je hoeft je verder niets meer van mij aan te trekken.
Johnnie, waar ga je naar toe?
-Eerst, breng ik je naar je moeder. -En daarna?
Maak je geen zorgen. Ik zal je niet meer lastig vallen.
Johnnie, bedoel je dat je....
Waarom vroeg je Isobel van alles over dat vergif?
Wat wilde je er mee doen?
Johnnie, je wilde jezelf er mee doden.
Mijn liefste.
Ja, maar ik vond dat een te goedkope uitweg.
Ik ga door tot het einde, gevangenis en alles verder.
Gevangenis? Doel je op Melbeck, het geld dat je verduisterde?
Ik kan het nooit terug betalen.
Ik deed een laatste poging aan het geld te komen toen ik met Beaky weg ging.
-Parijs? -Ik ging naar Liverpool.
Ik probeerde jouw levensverzekering te belenen, maar tevergeefs.
Je was in Liverpool toen Beaky....
Dus je bent niet naar Parijs gegaan?
Natuurlijk niet.
Anders had ik niemand toch ooit die cognac aan arme Beaky laten geven.
Johnnie, als ik dat geweten had. Dit is evenveel mijn als jouw schuld.
Ik dacht alleen aan mezelf, niet aan wat jij te doorstaan had.
Als we echt eerlijk gebleven waren, zou je me in vertrouwen hebben genomen...
maar je was er te bang voor. Je schaamde je om er mee naar mij te komen.
Als ik het maar begrepen had.
Maar van nu af wordt het anders. We pakken het anders aan.
Mensen veranderen niet zo maar, Lina. Ik deug niet.
Laten we teruggaan.
Laten we naar huis gaan en er samen uit zien te komen.
Nee. Het zal niet lukken. Ik breng je naar je moeder.
Het lukt wel. Dat weet ik gewoon, Johnnie, alsjeblieft.
Dit is niet jouw probleem, Lina.
Maar dat is het wel. Je kunt mij niet buitensluiten.
Keer de auto en laten we naar huis gaan. Alsjeblieft, Johnnie.
Nee, Lina.
Mijn liefste.
Gedownload van www.ondertitel.com